Wat me vooral aanspreekt is de aandacht die zijn werk uitstraalt: ieder object kan onderwerp zijn van het werk, zolang je er maar met aandacht mee omgaat. Een soort modern animisme: voorwerpen komen tot leven, wordt adem ingeblazen doordat ze aandachtig worden bekeken. Ze krijgen een karakter, worden als een personage in een toneelstuk. Soms verschuilen de vormen zich achter elkaar, wellicht bang voor de blik van de kijker; of ze staan schuchter naats elkaar, als giechelende schoolmeisjes voor de camera voor de klasse-foto. Dat soort associaties roept het werk bij me op.
Verwante kunstenaars: Klaas Gubbels
Klaas Gubbels (b. 1934) is ook zo'n kunstenaar die zijn leven lang vasthoudt aan hetzelfde thema: koffiekan, tafel, stoel; soms komt daar een ander object bij waardoor er een soort theatrale scene ontstaat, een verhaal, een spanning. Alledaagse objecten worden begeesterd, tot leven gewekt, transformeren in een karakter met emotionele lading. De context bepaalt de betekenis van de vormen. Vergelijkbaar met Morandi, maar bij die laatste is de manier van schilderen nog een extra dimensie; in zijn beste werk "suggereert" de verf de vorm, maar definieert 'm niet precies, een beetje zoals bij Titiaan. Prachtig.
Philip Guston
Een andere schilder die bij me opkomt als ik naar Morandi z'n werk kijk is de Amerikaan Philip Guston.
